Φίλες και φίλοι γεια σας και Χρόνια Πολλά,
Ξεκινώντας
να γράψω το σημερινό άρθρο είχα στο μυαλό μου όλα αυτά που συμβαίνουν
τον τελευταίο καιρό στο χώρο του βόλεϊ και που έχουν πάρει τη μορφή
χιονοστιβάδας. Αποχωρήσεις παικτών ( η τελευταία του Ν.Ρουμελιώτη από
τον Άρη), αδυναμία παραγόντων να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις ,
κόντρες ΕΣΑΠ-παικτών και άλλα πολλά. Όμως εγώ δεν είμαι δημοσιογράφος,
είμαι φίλαθλος όπως κι εσείς που διαβάζετε τη στήλη, και όλα αυτά μου
προκαλούν θλίψη. Έτσι αδειάζω το μυαλό μου και κρατάω μόνο μια εικόνα
που δεν λέει να ξεκολλήσει από την προηγούμενη Πέμπτη. Είναι η εικόνα
ενός σαραντάρη εφήβου που οδήγησε την ομάδα, με την οποία έχει ταυτιστεί
την τελευταία δεκαετία, σε μια σπουδαία εκτός έδρας νίκη και στην
κορυφή της βαθμολογίας